|
و بعد فرو میافتم در مسیر یک چشمه "دنیایم لبریز از رویای مرتفع توست"
| ||
|
میان آفتابهای دوبهدو
همیشه ابریست که زیر طغیان زمستان بهار را بهانه میکند تا روی نیمکتهای خالی تلاوت باران بشنود مبادا ترک بردارد باورهایمان عشقهای فراموش شده
هیجانهای خالی آفتابهای همیشهخسته تکه تکه تکه چیزی جز درد نیستند میدانی؟ درد دارم همیشه فراموش خواهم شد... . ***
صدای تلفن همراه من که تک میزد
به زخم لحظهی خاموشیام نمک میزد ستاره پشت ستاره هجوم یادش بود که پشت هم به دل سادهام کلک میزد شبیه تندی رگبار و صاعقه، یکریز به روی گونهی بارانیام شتک میزد چنان سکوت مرا سخت و تلخ میبارید که صبر شرجی دل را به خون محک میزد هوای گریهی من را به چشم شب میریخت و دل به قصهی پرواز قاصدک میزد صدای هقهق من بود و مشت و یک دیوار که حس سادهی من را به سنگِ شک میزد دوباره بحث حضورش کنار من یا...نه! دوباره تلفن همراه من که تک میزد... . هرچقدر میخواهم باور کنم که خواهم ماند؛ نمیشود. همیشه نشانههایی برای رفتنم هست.
[ ۱۳۸۹/۱۱/۲۱ ] [ ] [ شیـــوا فرازمنـــد ]
|
||
| [ طراحی : ایران اسکین ] [ Weblog Themes By : iran skin ] /div> | ||