|
و بعد فرو میافتم در مسیر یک چشمه "دنیایم لبریز از رویای مرتفع توست"
| ||
 در این کرانهی تلخ
تنها دستهای توست که من را میفهمد و بهار را با سرانگشت آبهای جهان سر ریز میکند بر شاخههایم، تا هزار بار زنده شوم از باد و باران با هزار ستاره بر بالهایم. چای بنفشه دم میکنیم
سرشار از عطر لیمو که افشردهایم بر نفسهایمان؛ زیر درخت نارنج... و تو با من که اشک ریزانم سایهنشین میشوی! دستهای معجزهات عشق در آستین دارد شیرین کن این کرانه را! تنها چشمهای توست که من را میشناسد و مرواریدباران میکند سینی مرصع لحظههایم را... تنها قلب توست که با سنت دریا
من را به خوابهای ماه میکشد؛ و تو دم به دم برایم میخوانی: بهار که بیاید... بهار که بیاید... بهار که بیاید... [ ۱۳۹۰/۱۱/۲۴ ] [ ] [ شیـــوا فرازمنـــد ]
|
||
| [ طراحی : ایران اسکین ] [ Weblog Themes By : iran skin ] /div> | ||