|
و بعد فرو میافتم در مسیر یک چشمه "دنیایم لبریز از رویای مرتفع توست"
| ||
|
در زمستانی که بیهنگام آمده بود
و ابرهایی که ناغافل، تو بهار را به پنجرهام هدیه کردی وماه مهربان را به دستهایم. * حالا کجا ماندهای دوباره بیایی کنار پنجرهام بگویی: سلام، بهار آوردهام، نمیخواهی؟! شعری از رضا کاظمی (پابرهنه تا ماه)
[ ۱۳۹۰/۱۲/۱۱ ] [ ] [ شیـــوا فرازمنـــد ]
|
||
| [ طراحی : ایران اسکین ] [ Weblog Themes By : iran skin ] /div> | ||